Router'a VPN: bir kez ayarlayın, tüm ev kullansın

Router'da vpn aslında neden gerekir

Ana neden, istemci kurulamayan cihazlardır. Tizen çalıştıran Samsung ve webOS çalıştıran LG televizyonlar, oyun konsolları, akıllı hoparlörler, operatörlerin TV kutuları, yazıcılar ve kameralar: bunların hiçbirinde ne uygulama mağazası ne de bağlantı anahtarı ekleme imkânı vardır. Router soruyu tümüyle ortadan kaldırır, çünkü bir alt katmanda çalışır — cihazlara hazır bir rota verir. İkinci neden ayar sayısıdır: on kurulum yerine bir tane yaparsınız. Üçüncüsü, ağınıza bağlanıp aynı erişimi alan misafirler ve geçici cihazlardır. Son olarak, router servise tek bir bağlantıyla bağlanır, arkasında kaç makinenin oturduğu ise ev ağınızın meselesidir; cihaz limiti bu arada tarifeyle belirlenir ve kişisel hesapta görünür. Kolaylığın tek bir bedeli var: her şey tek bir cihaza bağlıdır ve o cihaz zayıfsa herkes bundan etkilenir.

Hangi router'lar prensipte VPN ile çalışabilir

Burada iki farklı iddiayı ayırmak önemlidir. Neredeyse her modern router bir biçimde VPN bağlantısı kurabilir: TP-Link, Xiaomi, Mercusys ve benzerlerinin fabrika firmware'lerinde genellikle PPTP, L2TP, bazen OpenVPN ya da WireGuard bulunur. Ancak bunlar başkalarının protokolleri, bizimkiler değil: RobinGood VPN, VLESS ve ShadowSocks üzerinden çalışır, çünkü bunlar kural olarak modern filtreleme yöntemlerini daha iyi karşılar. Yani router'ın soyut bir VPN desteğine değil, XRay ya da Mihomo çekirdekli bir istemci çalıştırabilme imkânına ihtiyacı vardır. Böyle bir imkânı, paket yöneticisi bulunan ve belleği yeterli olan firmware'ler verir. Bu, router'ların ve firmware'lerinin kendisiyle ilgili bir olgudur, bizim geliştirmemiz değil: firmware yayınlamıyor, imaj sunmuyor ve hazır cihaz satmıyoruz.

Cihazın neler yapabilmesi gerekir: XRay ya da Mihomo

Biz firmware değil bağlantı anahtarı veriyoruz, bu yüzden uyumluluk sorusu şöyle kurulur: firmware, VLESS ya da ShadowSocks anlayan bir süreci çalıştırabiliyor mu. ShadowSocks tarafı daha kolaydır — paketleri uzun süredir vardır ve birçok firmware'in deposunda bulunur. VLESS tarafı daha zordur: XRay ya da Mihomo gibi uyumlu bir çekirdek gerekir, bu da depolamada yer ve boş RAM isteyen ayrı bir ikili dosyadır. Buradan pratik bir kural çıkar: bu iş için router alırken anten sayısına değil, flash bellek miktarına, RAM miktarına ve harici bellek için USB portu olup olmadığına bakın. 8 MB flash belleğe sahip uygun fiyatlı bir router, kutusunda kaç Wi-Fi bandı yazarsa yazsın, gereken paketi fiziksel olarak alamaz.

Alternatif: ayrı bir erişim noktası ya da mini PC

Ana ev router'ının firmware'ini değiştirmek zorunlu değildir ve çoğu zaman gerekmez: o tüm ağı taşır ve başarısız bir deneme tüm evi internetsiz bırakır. Daha sakin seçenek ikinci bir cihazdır. Bu, uygun firmware'e sahip ucuz bir router olabilir ve ikinci katman olarak konumlandırılır: interneti ana cihazdan alır ve trafiğin tünelden geçtiği kendi Wi-Fi ağını dağıtır. Televizyonu ve konsolu bu ağa bağlar, geri kalanı ana ağda bırakırsınız. Daha da esnek olanı, sıradan Linux çalıştıran bir mini PC ya da tek kartlı bilgisayardır: performans kat kat fazladır, istemci standart yolla kurulur ve güncellemeler bir maceraya dönüşmez. Bu senaryo özellikle ana router'ı sağlayıcı verdiğinde ve firmware'i prensip olarak değiştirilemediğinde yerindedir.

Kısıtlar: hız router'ın işlemcisine takılır

Bu konuda dürüst bir uyarı nadiren yapılır. Şifrelemeyi router'ın işlemcisi yapar, ev modellerinin işlemcileri ise zayıftır: genellikle bir gigahertz civarında bir-iki çekirdek, donanımsal kriptografi hızlandırması olmadan. Böyle bir router sağlayıcının doğrudan kanalını paketleri donanımda işleyerek taşır, ancak bu işleme, şifresi çözülüp yeniden şifrelenmesi gereken trafik için çalışmaz. Sonuçta uygun fiyatlı bir modelde tünelden geçen hız doğrudan kanaldan belirgin biçimde düşük olur ve bu, bizim sunucumuza değil evinizdeki donanıma takılır. Kontrolü basittir: istemcili bir bilgisayarda hızı önce doğrudan, sonra router üzerinden ölçün. Router üzerinden belirgin biçimde yavaşsa sorun ondadır. Bu ya daha güçlü bir cihazla ya da bölünmüş yönlendirmeyle çözülür.

• Router'ın zayıf işlemcisi hızı tünelin kendisinden daha çok sınırlar
• Donanımsal paket hızlandırma şifreli trafiğe uygulanmaz
• Dar boğazı bulmak için hızı doğrudan ve router üzerinden karşılaştırın
• Mini PC ya da tek kartlı bilgisayar işlemci kısıtını ortadan kaldırır

Bölünmüş yönlendirme: tünelden yalnızca gerekli olan geçsin

Evdeki tüm trafiği tünele sokmak genellikle gerekmez, hatta zararlıdır. Rusya'daki siteler, bankacılık uygulamaları, devlet hizmetleri ve yerel servisler doğrudan kanalda daha hızlı ve daha öngörülebilir çalışır, bazıları ise yurt dışı adreslerden gelen istekleri hiç kabul etmez. Tam bir istemciye sahip firmware'ler trafiği kurallara göre bölebilir: cihaza, alan adına ya da adres listelerine göre. Pratik şema şöyledir: televizyon, TV kutusu ve konsol her zaman vpn üzerinden gider, dizüstü alan adlarına göre ayrılır, bankacılık uygulamaları bulunan telefonlar doğrudan kanalda kalır. Yan faydası açıktır: router'ın işlemcisinden daha az şifreli trafik geçer, dolayısıyla önceki bölümdeki hız tavanı günlük kullanımda sorun olmaktan çıkar.

Router gereken protokolü desteklemiyorsa

Bu en sık karşılaşılan sonuçtur ve korkutucu bir yanı yoktur. Çoğu modelin fabrika firmware'i XRay ya da Mihomo kurmaya izin vermez, router'ı tek bir iş için değiştirmeyi de herkes istemez. O zaman olağan şema işler: istemci cihazların kendisine kurulur. Telefonlar, tabletler, bilgisayarlar ve Android tabanlı TV kutuları birkaç dakikada ayarlanır, tarifenizin cihaz limiti evdeki cihaz parkına genellikle yeter, Tizen ya da webOS çalıştıran televizyona ise Android tabanlı ucuz bir TV kutusu yardımcı olur. Ara seçenek, yalnızca istemci kurulamayan cihazlar için ikinci bir router ya da mini PC'dir. Buradaki seçim tümüyle pratiktir: router daha kullanışlı, cihazlar daha basittir ve iki yöntem aynı evde rahatlıkla bir arada kullanılır.